• Colorfield Performance

    20 augustus 2018

    Afgelopen week heb ik een paneel plein air beschilderd op de locatie Sloten. Daar worden 499 panelen beschilderd door diverse internationale kunstenaars.                           Het thema is  "Mien Skip" Dit evenement is te bezichtigen tot en met 1 oktober 2018. Alleen het kijken naar al de verschillende geschilderde panelen van de diverse kunstenaars is het aanbevelen waard. Voor mij was het thema vooral de indruk die het Friese landschap op mij maakte wat ik verwerkt heb op het paneel. Duidelijk werd mij tijdens het zwerven door de omgeving dat ik vooral het gezang van de vogels miste. Ik had gehoopt het geluid van de kievit te horen maar helaas niets. Wel mooi gelegen meren, vele plezier jachten en enkele waterhoentjes. Dus het werk verbeeld vooral de omgeving en hier en daar een doorkijkje naar datgene wat er niet te zien of te horen is. Maar wel het verlangen nog naar bestaat. Mocht je verliefd zijn geworden op mijn kunstwerk dan kunt u deze kopen via: Dirk Hakze, de initiator van de Colorfield Performance

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 64 keer bekeken

  • Waiting Room of Eternity

    3 juni 2018

    Wachtkamer van de Eeuwigheid   ( Klein menselijk leed)

    Te veel nadenken kan een mens eenzaam maken. Kijk maar naar mij. Ik ben een flapuit 'Hoi, Wat zit je haar stom'  'Wat een grote borsten, zijn dat nep tieten? 

    Het is niet zo dat ik met deze dingen nooit in moelijkheden geraak, maar het vooruitzicht dat ik eenzaam in mijn eigen universum moet zitten zijn, lijkt mij nog erger.

    Het is ook niet dat ik nooit nadenk, vanochtend dacht ik nog aan domme beelden. Maar daar moet je niet te lang mee doorgaan. voor dat je het weet, begin je jezelf af te vragen of je zelf mischien een beeld bent. Of echte beelden wel echt zijn. Of dat ik een dom beeld ben. Of dat er überhaupt wel iets echt is?

    Hoe valt het te bewijzen?

    Ik kijk naar de beelden in mijn atelier, ingepakt in een eenzame bui. Verpakt in plastic, geknoopt en rammelend ingesloten. Het plastic is echt, geloof me maar.

    Toen de vraag kwam of ik mee wilde doen aan de tentoonstelling Predictions of Lonelyness, wist ik meteen wat ik moest laten zien. De eenzaamheid van de kunstenaar, weloverwogen gekozen en soms 'o zo lastig!

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 106 keer bekeken

  • Predictions of loneliness, a long walk to the Universe

    13 april 2018

     Eenzaamheid van het kunstenaarschap

    Met de deelname aan bovenstaande tentoonstelling doe ik een uitspraak over de Romantisering van het Kunstenaarschap

    De eenzaamheid van de kunstenaar, wordt geplaatst voor de onontkoombare noodzaak om te spreken, zij het innerlijk of openlijk.  De verwachtingen van een publiek is groot, gevoedt wordt door  het 'nu en hedendaags' en is des te scherper sinds de ‘versnelling’ van de samenleving sinds de industrialisatie.

    Wat te doen?’, ‘Wat wordt van mij verwacht?’ ‘Hoe moet ik mezelf daartoe verhouden?

    Resulterend in een kloof of afgrond tussen het ik, de kunstenaar’ als individu en het scheppen, de buitenwereld, de anderen…… Dit gevoelde gat is grotendeels een constructie door het westerse denken zelf. Maar dit maakt niet dat ze minder reëel speelt in de ervaring. Door het failliet van zingevingskaders sinds de secularisering die hand in hand ging met industrialisatie en een over -beklemtonen van het individu en zijn dadendrang (bv. Facebook) rest nog enkel die kloof of afgrond ten opzichte van een ‘onttoverde wereld’ die ik probeer betekenis te geven om niet in een op de loer liggend nihilisme te verzinken.

    Hoe omgaan met deze erfenis van de eenzaamheid. Eenzaam in een onttoverde wereld en geplaatst tegenover de kloof met de anderen en een ‘zinloze’ wereld. Het ondernemen van een zoektocht in de kunst over de omgang met die eenzaamheid en zien wat oplicht over de menselijke conditie in de aanblik van het leven. De haltes die ik nam hadden ook anders gekozen kunnen worden. Maar in mijn keuze geef ik een stuk van mezelf bloot en hef ik daarmee ten dele mijn eigen kloof ten opzichte van u en de wereld op. Of kan ik me minstens troosten met deze gedachte dat ik met mijn keuze dichter bij u kom.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 121 keer bekeken

  • The white scheet bescribed / Het witte beschreven blad

    7 juni 2017

    Het witte blad, het witte beeld met het witte wasrek met de witte was. Het is een landschap na de de storm, stilte, bezinning, luisteren naar de gedachtes om mij heen. Uitspraken op allerlei media te horen,uiterlijkheden zonder nadenken.    Dan, als er dan toch iets moet zijn een wasrek met "schone was". Teksten uit kranten die me die mij tot stilte brengen. Na zoveel ellendig zwijgen is er alleen maar een stilte, iets te maken dat zal raken. Een stukje ruimte innemen om in te ademen, te werken. Witte pagina's in stilte gemaakt, uitspraken in een zoektocht vertaalt in woorden. Het onmoglijke te vertalen, of te vangen woorden die voor zichtzelf staan. Misschien brengen ze echo"s voort, de woorden gevangen, opgeschreven en opgesloten in doorzichtig plastic. Zodat er een "waarheid"voor altijd transperant en doorzichtig blijft.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 347 keer bekeken

  • Tekst expo The line Beteen Love and Hate

    30 januari 2017

    De installatie van deze tentoonstelling gaat over de bling, bling die vandaag de dag de perfectie van het maakbare geluk (-de jurk, zoals 'say yes to the dress') onderstreept. 

    Hieronder volgt eerst de zaal tekst en daarna de tekst die ik heb gebruikt tijdens mijn performance. 

    Zaaltekst

    &&&&&

    De wereld van de verbeelding is ongebonden, en de gezworen vijand van het gezonde verstand.

    Het wijzen op het bestaan van de herinnering als verbeelding. Illusies te bevragen en (een waarheid te onthullen

    Volledig verblind door de hedendaagse vraag naar perfectie, worden ziel en zaligheid in gekoesterde in dromen gestopt. Volhouden tegen beter weten in.

    Tegewoordig is trouwen in, een vergeten niemandsland, inplosief, dynamisch in bloed en brokaat.

    Perfecte beelden, tassen gevuld met goud en geld met daar onderin, vergeten verdriet en pijn,

    Na een zwertocht bij mij gekomen, compleet met kant, satijn en borduursel.

    Vertwijfeld heb ik haar een blik gegund.

    Daarna gekneusd, beschadigd, ver-onvolmaakten oopnieuw behangen.

    Eindeloze variaties  op een thema. Wat maakt de jurk tot een individu?

    Behangen met goud en goed of deze beschilderen? Deze vragen blijven irriteren.

    Afdwalen tot het diepste punt waar herinneren overgaat in vergeten.

    Ieder herinnert zijn eigen verhaal maar vertelt hem anders.

    Ik blijf zoeken naar heden, verleden en toekomst.

    Alles wat ik zie is te analyseren tot meerder mogelijkheden.

    Hoe te begrijpen?

    Bestaat deze werkelijkheid?

     

    Performance tekst

    Ik heb een plek die ik kan benoemen een pleisterplaats,

    na zwerfttochten het vermoeden dat ik hier al eerder ben geweest,

    en de wond hier het best geneest.

    Ik zoek hoe het mij is vergaan waaruit de wijze is gegaan weg,- ver van de verrotting vandaan.

    In trouw ben ik niet bekwaam m,n geaardheid in goud getoetst,

    heb ik voeding om over te waken,

     

    Op nieuwe grond

    zet ik mijn eerste stap, telde in woord en daad..., 

    Waarin ik schipbreuk leed tot het lot zich voorspelde als reiziger vermomt.

    Verbonden door verlangens steken we oceanen over, zoekende in het zoutste water.

    Langs het strijken van de wind, ontboezeming van mijn twijfels, leg ik mij in een glazen kist waaruit ik morgen weer ontwaak.

    Dicht in mijn gezichtsveld zie ik dan toekomst en verleden vrijwillig alle volmachten, overleefd, ongerijmdheid, van de werkelijkheid

     

    als.......,

    onze ontmoeting zich dient,

    ongeacht door mijn naam te noemen,    

    Ik ben hier!      

    afz. Jurk            

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 657 keer bekeken

  • Thinking of James Lee Byars

    9 december 2016

    Geschenken van de duivel

    Als geen ander zag de Amerikaan James Lee Byars zichzelf als een hogepriester. Geblindoekt in een gouden pak en met een zijden hoed maakt hij zijn kunstmanifistaties zijn opwachting. Zijn werk beweegt tussen installatie en performance.Byars zegt in zijn werk filosofie te tonen, een zelf ontwikkelde filosofie met invloeden van het Japanse Shinto-geloof en het neo-platonisme. De oosterse mystiek bracht hem ertoe het begin van de wijsbegeerte, namelijk

     de vraag, zozeer te sublimeren dat zij tegelijk ook het einde is: 'The Perfect Question'

    Hier begint ook meteen mijn interesse, van hoe kan ik deze vraag vormgeven in een vaste vorm.  Het bekende gezegde niet alles is goud als het blinkt bracht mij ertoe om te bedenken dat de kostbaarste materialen niet kostbaaar genoeg zijn om een kunstwerk te omhangen, Maar dit wordt continue gedaan, wat kan ik dan anders doendan als mijn hart te volgen? Na de nodige denktijd  bedacht ik dat door theorie vorming er al een zodanig gewicht komt op een werk dat ze superieur lijkt te worden en dat geeft te denken, wat is eingenlijk vanzelfsprekend en wat overbodig? Wie die wijsheid tart door te vragen naar                     The PerFect  Answer komt bedrogen uit. Dat geeft mij de reden om met niet met superieure materialen te gaan werken maar juist met datgene waar men de waarde niet meer van inziet. Met plaatjes van oude trouwjurken en in combinatie met alerhande atributen werk ik naar een tentoonstelling: 'The Line Between Love and Hate' Deze wordt zo rond februari 2017 in de galerie de Grang  in s'Hertogenbosch getoont.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 670 keer bekeken

  • Don't kill the messinger

    27 oktober 2016

    "Het" hypothetisch anders zijn

    Dit werk heb ik gemaakt na het zien van de verdrinkings dood op zee van 2 jonge jongens met een reddingschip langzij. 

    In memoriam

    Ik wil weten hoe het zou zijn als blaadje van de bomen in de wind terecht  te komen en verdwijnen met 't zijn.

    Ik wil weten hoe het is om op zee mee te drijven en voor altijd weg te blijven weg uit mensheugenis.

    Ik wil weten hoe het voelt om te begrijpen wat ik wil hoe ik de storm in mij stil en weet dat mijn hart bloed

    Ik wil weten hoe het voelt als dit gevoel niet zou bestaan als deze rust'loosheid weg was als al 't verkeerde genezen voelt.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 698 keer bekeken

  • The realities of the embroidery

    7 september 2015

     The realities of the embroidery

    De sensatie een wereld binnen te dringen dat postuum is, als een droom.  Het niet weten of de maker -maakster nog in leven is.             Het startpunt is duidelijk, de beslissende stap zet ik pas als er geen oorsprong meer te vinden is. 

    Gevonden objecten verwerk ik als samenvatting van oude sentimenten door deze opnieuw in het licht te plaatsen. Ze zijn zwijgzaam maar verraden de kern van hun wezen.  Veel symboliek wordt in traditionele, universele, aechetypische en in plaatselijke culturen gebruikt.. Deze facetten spelen altijd mee in mijn werk. 

    Centraal staat in dit werk de 'vergeten' identiteit en cultuur. Daarin probeer ik op een kritische manier een synthese met het verleden en de actualiteit van vandaag en morgen te vermengen. Het is een stukje geografie en tijd die ontstaan tijdens het proces van verzamelen, onderzoek, het assembleren die leiden tot de uiteindelijke presentatie. 

    Wanneer ik een uitnodiging krijg doe ik onderzoek en orden de 'gevonden/gezochte' voorwerpen op een weegschaal om deze samen te brengen in een concept en een context.  Daarnaast probeer ik het begrip (kunstwereld) kunsthandel, en het volkse kunstbegrip te ontrafelen.                    

    Op deze voedingsbodem tiert decoratieve kitsch welig. De aandacht verschuift van de betekenis van een vereenvoudigd onderwerp naar een kunstwerk dat wordt overgoten met een nieuwe saus.  

    In de ogen van volksmensen als zowel kunstminnend publiek zijn deze verzamelde stukken an sich geen volwaardige kunst. Het stilleven en het ouderwetse gehalte van de borduurwerken suggereren dat de zich hebben teruggetrokken, uit de hedendaagse mode. Toch vullen ze een belangrijke leemte in de maatschappij, anders zouden ze niet zo worden gekoesterd en bewaard zijn. 

    Daardoor veranderen de geselecteerde / verzamelde voorwerpen voor mij van betekenis: ze worden van kitsch naar kunst verheven. 

    De uiteindelijke objecten zijn een hommage aan de noeste vakman/vrouw. Die vele uren hebben gewerkt aan het borduurwerk. Beïnvloeding door het verleden, het onbewuste speelde waarschijlijk mee, de rol van de taal en ruimte als individu en als lid van een 'collectief ' de familie. Dit alles deed mee aan het maakproces van het naaldwerk. Deze voorgaande opsomming zie ik als een vorm van identiteit, eigen auteursvorming en authenticiteit die vooral zichtbaar wordt als  ikde achterkant blootleg.

    Epiloog

    Ik begon met een theoretisch kader, een beschrijving van een droom. Deze 'wereld' wordt door mij meer beschouwd, als alleen de zintuigen van het zien van vorm, kleur of ruimte hoe essentieel die ook is voor beeldende kunst. Het uiteindelijke kunstwerk is een getuigenis van een leven. Het biedt plaats aan alles wat afgedankt is of waarvoor geen betekenis meer kan worden verzonnen. Een leven die van te voren onvoorspelbaar is die niet alleen barst...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1033 keer bekeken

  • Het nieuwe verleden

    10 augustus 2014

    Soms heel even, ontvouwt zich het prille begin van een sprookje.Er was eens een gedachte. Die gedachte streefde naar plausibiliteit, naar elegantie en tegendraadse onverbiddelijkeheid. Mijn laatste sprookje onvouwde zich bij het vinden van een borduurwerk. 

    Daabij stelde ik mij de vragen: wat is hiervan de waarde? Is er een gebruikswaarde? Zoniet dan een historische waarde? 

    Wat is het verband tussen massaproductie en het unieke stuk? Waar houdt intelectueel eigendom op? Wat is de waarde van een aangepaste slechte remake ten opzichte van een waardevol origineel?

    Uit bovenstaande orkaan van vragen, onstonden werken die deze vragen voor mij beantwoorden.

    Vanaf 1 November 2014 laat ik via een reizende tentoonstelling de antwoorden zien die ik daarop gevonden heb.. Als het werk getoont wordt kunt u uw eigen vraagtekens erbij zetten. Met dit stukje blog wil ik u laten meekijken wat mij beweegt bepaalde remakes weer opnieuw een leven in te blazen. 

    Zo zijn er in deze website tussen de regels door al foto's te vinden van het proces die voorafgaand beschreven is.

    Met vriendelijke groet van een, 

    Fantast/ Droomster/ Kunstenaar ( u mag het invullen)

    Ps. Houdt de aankondiging van de exposities in de gaten.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1364 keer bekeken

  • Remember

    20 november 2013

    Nog enkele weken en dan is de tentoonstelling in de Nederlandsche Cacaofabriek alweer voorbij. Daarna gaan ze weer verhuizen terug naar het oude gebouw. Hopelijk wordt het weer als vanouds: experimentele en spraakmakende kunst.  

    Nog een paar dagen en dan komt er in s'Hertogenbosch een expo van alleen mijn schilderijen. Deze aankondiging komt nog.

    Vandaag nog wel wat geexperimenteerd met oude meesters en daar een soort van fotocollage van gemaakt. Vreemd is dat werken met andermans meesterwerk, wel levert het inzichten op in het kleurgebruik en de perspectieven van deze doeken. Zo viel het mij op dat het werk van cornelis Kruseman - Godsvrucht van boven naar beneden 'leest'. Kijken wat dit allemaal in een later stadium zal brengen, het moet nog even 'broeden'.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1579 keer bekeken

  • Meer blogs >>